Welkom bij Wim Gribnau & Myrna Bischot

Josephus Maria Wilhelmus "Jos" Derksen

Josephus Maria Wilhelmus ‘Jos’ DerksenLeeftijd: 88 jaar19031991

Naam
Josephus Maria Wilhelmus ‘Jos’ Derksen
Voornamen
Josephus Maria Wilhelmus
Achternaam
Derksen
Roepnaam
Jos
Geboren 7 juni 1903 33 33
Geboorte van een broerWilhelmus Antonius Arnoldus ‘Willem’ Derksen
3 juli 1904 (Leeftijd 12 maanden)
Huwelijk van een halfbroer/halfzusHugo Antonius ‘Hugo’ PetersWilhelmina Maria Paulina ‘Willemien’ EversBekijk dit gezin
7 mei 1918 (Leeftijd 14 jaar)
Overlijden van een halfbroerJohannes Henricus ‘Jan’ Evers
28 maart 1931 (Leeftijd 27 jaar)
Oorzaak: Blindedarmontsteking
Geboorte van een zoon
#1
Engelbertus Johannes Wilhelmus ‘Ep’ Derksen
25 oktober 1934 (Leeftijd 31 jaar)
Geboorte van een dochter
#2
Johanna Petronella Maria ‘Annelie’ Derksen
16 november 1939 (Leeftijd 36 jaar)
Overlijden van vaderTheodorus Hendrikus Hieronijmus ‘Theodoor’ Derksen
15 september 1942 (Leeftijd 39 jaar)
Overlijden van een halfbroerTheodorus Everardus Johannes ‘Theet’ Evers
24 november 1946 (Leeftijd 43 jaar)
Overlijden van moederJohanna Hendrina ‘Anna’ van Sadelhoff
23 januari 1954 (Leeftijd 50 jaar)
Overlijden van een halfzusWilhelmina Maria Paulina ‘Willemien’ Evers
16 maart 1969 (Leeftijd 65 jaar)
Overlijden van een echtgenotePetronella Johanna Christina Maria ‘Niel’ de Kleijn
16 juni 1972 (Leeftijd 69 jaar)
Huwelijk van een kindHendrikus Wilhelmus ‘Henk’ BartenJohanna Petronella Maria ‘Annelie’ DerksenBekijk dit gezin
22 september 1973 (Leeftijd 70 jaar)
Overlijden van een halfbroerEverardus Johannes Fredericus ‘Everard’ Evers
5 september 1975 (Leeftijd 72 jaar)
Overlijden van een broerWilhelmus Antonius Arnoldus ‘Willem’ Derksen
3 december 1976 (Leeftijd 73 jaar)
Beroep
Dierenarts

Overleden 30 juli 1991 (Leeftijd 88 jaar)
Uniek identificatienummer
8CE0D76929C16914C5B5C14008F0AF5CDBBE

Laatste wijziging 11 november 201614:45:33

Laatst gewijzigd door: Alain Derksen
Gezin met ouders - Bekijk dit gezin
vader
moeder
Huwelijk: 25 januari 1898Duiven, Gelderland, Nederland
18 maanden
oudere zus
Theodora Maria Geertruida Derksen
Geboren: 13 juli 1899 29 29Duiven, Gelderland, Nederland
Overleden: 3 augustus 1899Duiven, Gelderland, Nederland
3 jaar
oudere zus
Maria Geertruida Josephina Derksen
Geboren: 13 februari 1902 32 32Duiven, Gelderland, Nederland
Overleden: 3 maart 1902Duiven, Gelderland, Nederland
16 maanden
hij zelf
13 maanden
jongere broer
Gezin van moeder met Johannes Henricus ‘Jan’ Evers - Bekijk dit gezin
stiefvader
moeder
Huwelijk: 29 april 1889Duiven, Gelderland, Nederland
2 jaar
halfbroer
13 maanden
halfzus
14 maanden
halfbroer
13 maanden
halfbroer
Gezin met Petronella Johanna Christina Maria ‘Niel’ de Kleijn - Bekijk dit gezin
hij zelf
echtgenote
zoon
Privé
zoon
Engelbertus Johannes Wilhelmus "Ep" DerksenEngelbertus Johannes Wilhelmus ‘Ep’ Derksen
Geboren: 25 oktober 1934 31 33Wijchen, Gelderland, Nederland
Beroep: Tandarts
Overleden: 21 juli 1998Sint Michielsgestel, Noord-Brabant, Nederland
zoon
Privé
dochter

Media objectCafé "De Prins" te Loo rond 1930.Café "De Prins" te Loo rond 1930.
Formaat: image/jpeg
Afmetingen afbeelding: 800 × 533 pixels
Bestandsgrootte: 120 KB
Soort: Foto
Gemarkeerde afbeelding: nee
Notitie:

- Dit huis is het geboortehuis van de kinderen van Theodorus Derksen en Johanna van Sadelhoff. Het staat er nog steeds en is gelegen aan de Loostraat tegenover de kerk en naast de plaats waar de vader van de 1e echtgenoot van Johanna z'n molen'Ceres' heeft gebouwd. Van deze ontmantelde molen bestaat nu alleen nog de romp.

Het kleine meisje links, aan de hand van de oppas, is Jo Evers, oudste dochter van Jan Evers en Doortje Otters.

Media objectJosephus Maria Wilhelmus "Jos" DerksenJosephus Maria Wilhelmus "Jos" Derksen
Formaat: image/jpeg
Afmetingen afbeelding: 250 × 333 pixels
Bestandsgrootte: 43 KB
Soort: Foto
Gemarkeerde afbeelding: ja
Media objectGezinsfoto van Johanna Hendrina (Anna) van Sadelhoff met haar 2e echtgenoot Theodorus Hendricus Hieronijmus Derksen en 3 van haar zonen.Gezinsfoto van Johanna Hendrina (Anna) van Sadelhoff met haar 2e echtgenoot Theodorus Hendricus Hieronijmus Derksen en 3 van haar zonen.
Formaat: image/jpeg
Afmetingen afbeelding: 800 × 679 pixels
Bestandsgrootte: 167 KB
Soort: Foto
Gemarkeerde afbeelding: nee
Notitie: Deze foto is gemaakt voor café 'De Prins' te Loo.
Media objectCollage Josephus Maria Wilhelmus (Jos) DerksenCollage Josephus Maria Wilhelmus (Jos) Derksen
Formaat: image/jpeg
Afmetingen afbeelding: 1.024 × 768 pixels
Bestandsgrootte: 178 KB
Soort: Foto
Gemarkeerde afbeelding: nee
Gedeelde notitie

Fragment uit "Kinderjaren op Doekenstad' door Wim Peters.

BIJ OPA EN OMA IN DE "DE PRINS" EN OP "HET VALKENHOF"

Het huis in het dorp waar wij na dat van onze overburen het meest kwamen, was dat van opa en oma Derksen-van Sadelhoff. We maakten daar spelender¬wijs kennis met een combinatie van bedrijven zoals je die toen in veel dorpen had: een café annexfeestzaal, een molen, een bakkerij, een kruidenierswinkel, een boerderij en een stalhouderij.

Moeders broers, die we kennen van de trouwfoto, waren toen allemaal nog thuis. Theet zorgde voor de boerderij, Jan voor de molen en het café, Everard voor de winkel en de bakkerij. Jos ging eerst naar de HBS in Arnhem, later naar deVeeartsenijkundige Hogeschool in Utrecht, Willem naar de Landbouwschool in Didam. Willem werd toen nog "Bruur" genoemd en voor Jan en mij was hij "oom Bruur". Moeder had als enige dochter haar taak gehad in het huishouden en in de winkel.Volgens haar was een enige zoon met veel zusjes een graaf, maar één meisje tussen veel broers een slaaf. Toch sprak zij met veel waardering over haar moeder en haar stiefvader, vertelde veel over vroeger en zei heel vaak dat ze efkes naar huisging. Toen we heel klein waren, zal ze ons wel meegenomen hebben in de crème kinderwagen en later aan het handje. We konden er omdat er nauwelijks verkeer was, al heel vroeg zelfstandig heen lopen om een boodschap te doen en om met Hans te gaanspelen. Wij waren altijd welkom, de eerste kleinkinderen en jaren lang de enige.

Boven de ingang van moeders ouderlijk huis was een banderol geschilderd met "De Prins". Zo heette het café, dat nog een echte uitspanning was in de letterlijke zin. Vóór het huis onder de geknotte lindebomen waren rekken waaraan de paardenkonden worden vastgebonden, en er stonden bakken waar op bestelling haver in gedaan werd. Ook kregen de paarden te drinken. Het huis zag er met de symmetrische plaatsing van de ramen met de kleine ruitjes en de groene luiken heel mooi uit.

In en om De Prins konden we ons voorstellen waar de verhalen die moeder over haar meisjestijd vertelde, zich hadden afgespeeld. Van daaruit was haar geboorte in het hele dorp aangekondigd. Daar was de bongerd waar papa met enkele vrienden debandjes van de onderbroeken die daar te bleken lagen, aan elkaar had vastgeknoopt. Papa was bevriend met zijn toekomstige zwager Theet, die heel goed was in dit soort ouderwetse grappen. Toen Willemien de was ging ophalen en een onderbroekoppakte, was de hele hoek van de bleek in beweging gekomen. In het café was het biljart waar moeder als meisje altijd onder gekropen was als de "schoester" haar een paar nieuwe schoenen kwam aanmeten; ze kon niet tegen het gekriebel van deduimstok. Boven zagen we "de kazerne", een grote kamer waar alle jongens sliepen. Toen Jos en Bruur klein waren, moesten die uren eerder naar bed dan de grote jongens, maar omdat de keuken en de woonkamer in het achterhuis zo ver weg waren,durfden de broertjes niet alleen te zijn. Willemien en Everard hielden dan de wacht, zittende op de bovenste tree van de trap. Ze probeerden dan telkens één trede lager te gaan zitten en zo langzamerhand te verdwijnen, maar als de broertjes datin de gaten hadden, riepen ze: "Willemien, Everard, zin gillie d'r nog?" en moesten de twee oppassers weer op de bovenste tree beginnen.

In de winkel konden we ons voorstellen hoe moeder daar de klanten hielp en hoe het geweest was op de Goede Vrijdagen in de tijd dat de katholieken volgens de toenmalige vastenwetten op die dag geen zuivel mochten gebruiken, en evenmin vleeszoals op andere vrijdagen. In vrijwel alle gezinnen bestond het middagmaal op Goede Vrijdag uit oliekrabben, een soort oliebollendeeg in grillige vormen. Moeder kon dit gerecht absoluut niet eten, misselijk als ze al was van het olie tappen engist afwegen. De koffie moest men op de dag drinken zonder melk, maar dat was men niet gewend, en daarom werd er veel waterchocolade gedronken. Toen moeder de knecht in de molen daarvan een kom naar boven gebracht had, was de chocola eerderbeneden geweest dan zij.

Toen wij zo oud waren dat we al eens meegenomen werden naar de vroegmis, maakten we de traditionele zondagse koffie in moeders ouderlijk huis mee. Die werd gedronken in de woonkamer, die, zoals gezegd in het achterhuis lag en daarom nogal erglaag was; de pastoor had er ooit als naam "de roef" voor bedacht. Het was een heel gezellige ruimte met een houten schoorsteenmantel waarop in beeldhouwwerk een mannen- en een vrouwenkop waren aangebracht. Naast de schoorsteen hing een grotefoto van een knappe jongeman met halflang golvend haar. Toen Jan of ik eens vroeg wie "die vrouw" was, werd ons verteld dat hij onze grootvader Jan Evers was. In die kamer hoorden wij voor het eerst een soort grammofoon, die "pathefoon" genoemdwerd. Ook met de telefoon (Loo nr.1) maakten we voor het eerst kennis in De Prins.

Ik kan me niet herinneren dat ik ooit boven in de molen ben geweest. Dat was voor kinderen te gevaarlijk. Bij opa en oma thuis hoorden wij wel veel over de molen praten. Evenals in de smederij werd ook bij de molen het dorpsnieuws uitgewisseld,en dat werd dan in de gezinskring doorgegeven. Vanzelfsprekend was ook de wind een gespreksthema. De zorg daarover bleef moeder nog lang bij. Toen ik rond 1965 in Groningen een cursus spreekvaardigheid volgde, moesten alle deelnemers eenverhaaltje houden dat niet langer dan een paar minuten mocht duren. Het mijne luidde als volgt: Mijn moeder is een molenaarsdochter. Nu is het al lang geleden dat mijn vader haar weggehaald heeft bij de oude molen, maar nog altijd heeft zij eenbijzondere belangstel¬ling voor het weer. Als het waait, zegt ze: "Wat gek dat het nu toch altijd waait. Toen wij vroeger de molen hadden, wilde het nooit waaien."

In de bakkerij konden we zo nu en dan wél een kijkje nemen. Als men wittebrood bakte en de stukken deeg werden afgewogen, bleef er vaak een bolletje over. Hiervan werd dan een "mekske" gebakken, een klein rond brood. Vaak mochten wij dat meenaar huis nemen. Als er gasten in de gelagkamer waren, kwamen wij daar nooit. Dan was er wel wat voor ons te beleven onder de lindebomen, waar de mannen hun sigarenpeuken weg¬gooiden. Wij droogden die, wreven ze stuk en maakten er met papier een soort sigarettenvan. Volgens Hans moest je die net zolang roken tot je een bruine vlek op de borst kreeg. We deden dan telkens de kleren omhoog om te kijken of die er al zat, maar het wilde niet lukken. Schuin tegenover De Prins is een statige boerderij met het opschrift "Valkenhof 1924". Toen de bouw daarvan werd voorbereid en de tekeningen in "de roef" lagen, gingen Hans, Jan en ik op slag huizen tekenen volgens de laatste mode. De nieuweboerderij was bedoeld voor als oom Theet zou gaan trouwen. Omdat die nog niet direct plannen had in die richting, trok het hele gezin naar het Valkenhof behalve oom Jan, die verloofd was met Doortje Otters uit Beek. Hij trouwde met haar en hetjonge paar vestigde zich in De Prins, waar Jan zijn werk als kastelein en molenaar voortzette, maar nu als zelfstandige. Hoe mooi en modern het Valkenhof ook was, het bedrijf dat daar werd uitgeoefend, was ons vertrouwd; er was minderverrassends te beleven. Gelukkig werden wij er even hartelijk ontvangen als voordien in De Prins, maar aan het nieuwe huis heb ik minder markante herinneringen dan aan het oude, waar ook de achtergronden waren bij moeders verhalen over haarjonge jaren.

Als Jan en ik al eens boodschappen gingen doen bij oom Everard in de winkel, of later bij tante Doortje, ging dat altijd om een paar artikelen, meestal alleen brood. De grote inkopen deed moeder zelf. Ze onthield dan precies wat ze hadingeslagen en wat alles gekost had. Bij oom Everard kregen we altijd iets, soms een vijg uit een grote platte mand rechts van de trap naar boven. Voor opa Willem moesten we geregeld pijptabak halen in het winkeltje van Nol en Mina Verhoeven, datdicht bij ons was. We kregen dan een gulden mee en kwamen terug met een half pond pijptabak Van Nelle nr.9, twee grote pakjes en een klein. Nol en Mina stelden deze klandizie zo op prijs dat ze ons altijd een reep chocolade cadeau gaven.

  1. Generatie 1
    1. Josephus Maria Wilhelmus ‘Jos’ Derksen

      Josephus Maria Wilhelmus ‘Jos’ Derksen, dierenarts, zoon van Theodorus Hendrikus Hieronijmus ‘Theodoor’ Derksen en Johanna Hendrina ‘Anna’ van Sadelhoff, werd geboren op 7 juni 1903 in Loo, Gelderland, Nederland en overleed op 30 juli 1991 in Nijmegen, Gelderland, Nederland op 88 jaar-jarige leeftijd. Hij trouwde met Petronella Johanna Christina Maria ‘Niel’ de Kleijn, dochter van Engelbertus Hubertus ‘Engelbert’ de Kleijn en Petronella Maria ‘Pie’ Bruijsten.

      Kinderen van Josephus Maria Wilhelmus ‘Jos’ Derksen en Petronella Johanna Christina Maria ‘Niel’ de Kleijn:

      1. Privé
      2. Engelbertus Johannes Wilhelmus ‘Ep’ Derksen (19341998)
      3. Privé
      4. Johanna Petronella Maria ‘Annelie’ Derksen (19392010)
  2. Generatie 2
    1. De details van dit gezin zijn privé.
    2. Engelbertus Johannes Wilhelmus ‘Ep’ Derksen

      Engelbertus Johannes Wilhelmus ‘Ep’ Derksen, tandarts, zoon van Josephus Maria Wilhelmus ‘Jos’ Derksen en Petronella Johanna Christina Maria ‘Niel’ de Kleijn, werd geboren op 25 oktober 1934 in Wijchen, Gelderland, Nederland en overleed op 21 juli 1998 in Sint Michielsgestel, Noord-Brabant, Nederland op 63 jaar-jarige leeftijd.

      Engelbertus Johannes Wilhelmus ‘Ep’ Derksen had 3 kinderen.

    3. De details van dit gezin zijn privé.
    4. Johanna Petronella Maria ‘Annelie’ Derksen

      Johanna Petronella Maria ‘Annelie’ Derksen, dochter van Josephus Maria Wilhelmus ‘Jos’ Derksen en Petronella Johanna Christina Maria ‘Niel’ de Kleijn, werd geboren op 16 november 1939 in Wijchen, Gelderland, Nederland en overleed op 1 mei 2010 in Nijmegen, Gelderland, Nederland op 70 jaar-jarige leeftijd. Zij trouwde met Hendrikus Wilhelmus ‘Henk’ Barten, zoon van Johannes Barten en Johanna Sewalt, op 22 september 1973 in Nijmegen, Gelderland, Nederland. Hij werd geboren op 26 januari 1921 in Nijmegen, Gelderland, Nederland en overleed op 16 augustus 1997 in Nijmegen, Gelderland, Nederland op 76 jaar-jarige leeftijd.

  3. Generatie 3
    De details van deze generatie zijn privé.